Ξεπερνώντας τον έρωτα με τα κρεατικά

Τα αυγά, ή αβγά (όπως και να τα γράψεις ίδια και αξεπέραστη θα είναι η παιδική γεύση στη μνήμη σου), είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεπεράσεις τον έρωτα με τα κρέατα. Πρόκειται για ένα ονειρεμένο φαγητό, που ιδανικά ταιριάζει με βρεγμένη βεράντα και αλάτι στα μαλλιά. Ποιος λέει όμως ότι δεν είναι το απόλυτο βάλσαμο ΚΑΙ στο κρύο του χειμώνα; Είναι σου λέω, μαγεία στο κρύο και μετά από κρεωφαγία. Δίνει μια μαγική αίσθηση στο στόμα. Μ’ αρέσει πολύ να συνδυάζω τα αυγά με τηγανιτές και ξεμυαλισμένες πατάτες (διαφόρων μεγεθών κι αυτό θα στο εξηγήσω σε κάποιο επόμενο ποστ). Το καλύτερο είναι όμως να συνδυαστεί με μια δροσερή σαλάτα. Μια σαλάτα, που ν΄αναζωογονεί τον ουρανίσκο.

15823409_671798543027530_1675952665569747906_n

Χρειάζεσαι…
⦁ όσα αυγά έχεις ευχαρίστηση
⦁ λάδι + φυτίνη
⦁ Αλάτι
⦁ Πιπέρι

Εκτέλεση κι αυτή…
Σε ένα τηγάνι ζεσταίνεις  ελάχιστο λάδι με λίγη φυτίνη. Τα κάνεις ένα παρεάκι και σπας τα αυγά. Στο σημείο αυτό σπας και τα νεύρα σε αγαπημένους σου γείτονες , που χουν υψηλή χοληστερίνη. Γιατί όλο αυτό, βγάζει ένα εκπληκτικό άρωμα αγάπης, που τσακίζει καρδιές στο πέρασμά του…
Αφού έχεις βάλει παιδική ταινία να παίζει, αφού έχεις στρώσει τραπεζομάντιλο, σκορπάς χαμόγελο ευχαρίστησης, σιγοψήνεις τ’ αυγά, ρίχνεις αλάτι και πιπέρι, αφήνεις για ελάχιστα λεπτά (τόσο, όσο ο κρόκος να αφήνει τα ζουμιά του τριγύρω) και σερβίρεις.

Έξτρα μπόνους: Συνδυάσέ τα με σαλάτα για έξτρα αναζωογονητικές στιγμές

Χρειάζεσαι…
⦁ 1 μαρούλι
⦁ μια χούφτα ρόδι
⦁ 1 μήλο
⦁ καρύδια
⦁ μία κουταλιά γλυκού μέλι ή μαρμελάδα (ή και λίγο απ’ τα δύο)
⦁ ελάχιστη μουστάρδα
⦁ πάρα πολύ λίγο λάδι

Εκτέλεση κι αυτή…
Είναι η 1η μου φορά που πέτυχα σαλάτα έτσι απλά κι αλλιώτικα. Χωρίς βοήθεια κοινού, χωρίς κλικ στο διαδίκτυο και χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι δεν θα είναι ζουμερή κι υπέροχη. Και να ξέρεις ότι όταν δεν υπάρχουν στο ψυγείο/ντουλάπι όλα τα απαραίτητα υλικά, που νομίζεις ότι χρειάζεσαι, είναι βέβαιο ότι η ανάμειξη θα χει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Έτσι κι εγώ δεν είχα ξύδι και βαλσάμικο. Να γιατί, αυτοσχεδίασα. Έβαλα το μέλι να τα λένε με την μαρμελάδα*, πρόσθεσα στην παρέα και ελάχιστη μουστάρδα και πιο λίγο λάδι και ανακάτεψα πολύ (πάρα πολύ). Κι εκεί όπως ήταν αγκαλιασμένα κι ήρεμα το μαρούλι, το ρόδι και τα καρύδια, ήρθε κι έπεσε με ενθουσιασμό και χάρη στην αγκαλιά τους η αυτοσχέδια και φ α ν τ α σ τ ι κ ή dressing.

* H μαρμελάδα όνειρο που χρησιμοποίησα ήταν η Jukeros #Yolo, με δαμάσκηνο κι ανθόνερο.

Το νου σου να δοκιμάζεις τις αντοχές σου και τη φαντασία σου, να αγαπάς την απλότητα, να αφήνεις τη φαντασία σου να σκαρώνει συνταγές και να’ χεις όρεξη να φλερτάρεις αλλιώτικα με όλα τα υλικά σου!
Να ινσταγκραμιστείς με τον ολοκαίνουργιο λογαριασμό μου, για να χουμε να λέμε (και να φτιάχνουμε)

εις το επανιδείν

Πιπερόπιτα για “καλωσήρθες Σεπτέμβρη”.

Τον αγαπώ το Σεπτέμβρη. Περιέχει νέα ξεκινήματα, λίστες με πρέπει που μπορώ να πετύχω και καλοκαιρινές αναμνήσεις. Έχει μια ενδιαφέρουσα γεύση για όλα όσα θέλω να δοκιμάσω και δείχνει πάντα γενναιόδωρος. Έτσι η προσπάθειά μου, χθες, Κυριακιάτικα, να μπω στην κουζίνα, να αραδιάσω πολλά, αγαπημένα υλικά και να δοκιμάσω να ταράξω την ησυχία της μέρας στέφθηκε με επιτυχία.
Τη στιγμή που τα κουνούπια έστηναν από νωρίς χορό κι η τζαζ μουσική από τις φωνές των αγοριών έδιναν ρυθμό, είπα να τα βάλω μ’ ένα κιλό φέτα, με δύο χούφτες αλεύρι, λίγο νερό, μπόλικο λάδι, λίγο γάλα, πολλές πιπεριές και λίγα κρεμμύδια, προκειμένου να φτιάξω μία πιπερόπιτα με ζωηρό χαρακτήρα.

Τα υλικά μου (για ένα μικρό ταψί)

(για τη ζύμη)
(σε θέλω να κόβει το μάτι και να συνδυάζεις σωστά τις ποσότητες) #lol

* αλεύρι (περίπου μισό κιλό)
* ελαιόλαδο (μια κούπα ελληνικού καφέ)
* νερό (ανάλογα πόσο διψάει η ζύμη, οεο)
* αλάτι (χάιδεμα)
* ζάχαρη (σαν ένα πατ πατ στην πλάτη)

(για τη γέμιση της πίτας)
* 3-4 κρεμμύδια (κομμένα σε στρογγυλές φέτες)
* 4-5 κόκκινες γλυκιές πιπεριές φλωρίνης (κομμένες σε στρογγυλές φέτες)
* 2 αυγά
* φέτα (όση σ’ αρέσει)
* 2 τριμμένα τυριά (2 χούφτες για το αλλιώτικο μπέρδεμα της ερωτικής ιστορίας)
* λίγο γάλα

Εκτέλεση κι αυτή…
Για χάρη της υποδοχής του Σεπτέμβρη η υπομονή και ο αυθορμητισμός μου τα βάζουν με την ελάχιστη τεχνική που διαθέτω για επιτυχία της ζύμης και με τη μαμά μου παύλα γιαγιά του σπιτιού να λογοκρίνει κινήσεις και συνδυασμούς, ζυμώνω με λίγο άγχος και άπειρη όρεξη για νέα σχέδια τα υλικά μου. Δίνω χάδια, γυμνάζω χέρια και λέω και 2 με 3 τρυφερές λέξεις πάνω από το αλεύρι, που θέλει λίγο νερό ακόμη για να γίνει πιο βελούδινο και φίνο. Κι εκεί στην τελειοποίηση, τ’ αφήνω στην άκρη, σκεπασμένο με μια ωραιότατη πετσέτα να ξαποστάσει από τις χιλιάδες σκέψεις μου για να δείξει σε τουλάχιστον 20 λεπτά την αξία του.
Στο μεταξύ, περνάω για λίγο από το τηγάνι κρεμμύδια και πιπεριές κι ύστερα μπλέκω τα υλικά σε φανταστικές περιπέτειες και τα βάζω όλα μαζί, με τυχαία σειρά, σε ένα μπολ για να μιλήσω μαζί τους για ομορφιά στους συνδυασμούς.
Μετά ανοίγω φύλλο με τη μαμά-γιαγιά βοηθό, ή εμένα να βοηθάω κι εκείνη να πετυχαίνει καλύτερα αυτό το πλαφ της ζύμης την ώρα που ξαπλώνει νωχελικά στο τραπέζι.
Σ’ άλλα νέα ο φούρνος (πάνω-κάτω) έχει ζεσταθεί και περιμένει να επιτραπεί η είσοδος της ενθουσιώδης πίτας στο χώρο του, ενώ στρώνονται με κάποια δεξιοτεχνία 3 λεπτά φύλλα σ΄ένα μικρό πυρέξ, απλώνεται η γέμιση και πάμε ξανά άλλα 3 φύλλα από πάνω.
Κάπως έτσι κλείνει η ιστορία, χαράζουμε την επιφάνεια της πίτας σε κομμάτια, αλείφουμε μ’ ελαιόλαδο (κι αυτό έχει συμβεί ανάμεσα σε κάθε φύλο) και τη βάζουμε για ψήσιμο.
Ψήνουμε συνολικά για περίπου 3 τέταρτα, μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια και να ξεκολλήσει από κάτω η πίτα από το ταψί.

#τοφαγητόθέλειφλερτ

φιλί

Mηλόπιτα, η αγαπησιάρα! #your_recipe_3

Η Κλαίρη θέλει να αγαπήσουμε τα μήλα

Ξέρει από οικονομικά.  Έχει αντοχές. Έχει υπέροχες κόρες. Κι έχει όρεξη να αναμιγνύει αγάπη με μεράκι. Στη δόση με την παιδικότητα τα χαλάει. Βάζει πάντα περισσότερο και της βγαίνει τρυφερό το αποτέλεσμα. Η μηλόπιτά της είναι εγγύηση. Τη δοκίμασα!

είπα να προσθέσω μια φωτογραφία της για να δράσεις πιο άμεσα!...

Ζήλεψα και είπα να μοιραστώ τ’ αγαπημένο μου γλυκό. Το φτιάχνω από παιδί και το λατρεύω. Είναι η καλύτερη μηλόπιτα που έχω φάει (χωρίς υπερβολές). Απλή και εύκολη, δε μένει δεύτερη μέρα (ορκίζομαι).

ΥΛΙΚΑ
-1-2 μήλα καθαρισμένα και κομμένα ή σε φέτες ή σε ροδέλες
-2 κούπες ζάχαρη (μπορείς να βάλεις και λιγότερη
-1 κούπα φαρινάπ (αυτό το υπέροχο αλεύρι που φουσκώνει μόνο του)
-4 αυγά
-1 βιτάμ
-και μπόλικη κανέλα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Κόβουμε κομμάτια το βιτάμ στο ταψί και το βάζουμε στο φούρνο να λιώσει (ή σχεδόν).
Από πάνω πασπαλίζουμε σε όλο το ταψί την μία κούπα ζάχαρη (είπαμε μπορείς να βάλεις και λιγότερη).
Πασπαλίζουμε με όση κανέλα θέλουμε και στρώνουμε τα μήλα με όποιο τρόπο μας αρέσει.
Στο μίξερ χωρίζουμε ασπράδια από κρόκους και χτυπάμε τα ασπράδια μαρέγκα. Μετά χτυπάμε τη 1 κούπα ζάχαρη (ή λιγότερη) με τους κρόκους μέχρι να ενωθούν καλά.
Στη συνέχεια, προσθέτουμε τη μαρέγκα με το αλεύρι εναλλάξ.
Έτοιμη και η ζύμη μας και τη ρίχνουμε πάνω από τα μήλα.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45-60 λεπτά.
Μόλις ψηθεί καλά, τη βγάζουμε περιμένουμε να κρυώσει 10 λεπτά και μετά την τουμπάρουμε σε πιατέλα.
Έχω και Tip: Μπορούμε να μη χωρίσουμε τα αυγά  αλλά να τα χτυπήσουμε όλα μαζί για πιο γρήγορα. Εμένα το ίδιο μου κάνει. Είναι και πάλι πεντανόστιμη.

υστερόγραφο του cookingdiaries: Συνδυάζεται με γυναικοπαρέα, τεράστια φλιτζάνια τσαϊ και θέμα συζήτησης το επόμενο γλυκό!

#όρεξη_να’χεις!