Ωδή στη χαρά να συχνάζεις στην κουζίνα

Η κουζίνα δεν είναι ένα απλό δωμάτιο του σπιτιού, όπου περνάς και φεύγεις. Είναι ΤΟ ΣΤΕΚΙ που συχνάζει το πάθος σου για δημιουργία κι η αγάπη σου για μοιρασιά. Σκέψου πόσα πράγματα συμβαίνουν σ’ αυτή. Πόσα κομμάτια σου αφήνεις πάνω στον πάγκο, περιμένοντας να τα σετάρεις με περίσσια φαντασία.

Προσωπικά, συχνάζω σ’ αυτή καθημερινά, αλλά δεν της αφιερώνομαι πια. Δεν προλαβαίνω να αφήσω ψυχή και δάκρυα μαζί με κομμάτια από κρεμμύδια στο πάτωμα. Απλώς διακόπτω την κανονικότητά της με μικρές κι απλές συνταγές, που αρέσουν στα 10αχρονα αγόρια μου. Φακές, μακαρόνια, αρακάς, κοκκινιστό με πατάτες τηγανητές, γιουβαρλάκια κ. α. τέτοια, που δεν περιέχουν καμία πολυπλοκότητα ή φλερτ, αλλά μόνο συνήθεια.

Στο μεταξύ οι γιορτές ήρθαν και φαίνεται να περνούν βιαστικά με μένα να μπαινοβγαίνω στην κουζίνα με περισσότερο ενθουσιασμό.

Ένας σεφ πέρασε απ’ αυτή κι έφτιαξε μοναδικές σπεσιαλιτέ με υλικά από τον AB Bασιλόπουλο, μια φίλη δανείστηκε στιγμές και συνταγές με μπόλικη αγάπη και δικοί μου παράξενοι συνδυασμοί έγιναν πιάτα για λίγους και καλούς φίλους.

20151222_194541

To μόνο που μπορώ να μοιραστώ μαζί μου ορκίζοντας για τη φίνα αίσθηση όσων δοκίμασα είναι να τεστάρεις το Μιτατοτύρι Κρήτης. Είναι ένα σκληρό τυρί από αιγοπρόβειο γάλα. Έχει πικάντικη γεύση και βουτυράτη υφή. Είναι ένα πολύ πρωτότυπο κι ιδιαίτερο τυρί, που παντρεύει αλλιώς κι αλλιώτικα την κρητική αρχοντιά με την αρωματική πιπεριά. Ταιριάζει πολύ με κόκκινο κρασί ή και μπύρα. Ο μπαμπάς μου πάλι, θα το απολάμβανε με τσικουδιά! #ομορφοχαμός

11224523_501013796772673_610729857341628531_n
Και κάτι ακόμη πριν πας παρακάτω, στις 2 υπέροχες συνταγές της λατρεμένης φίλης μου Κατερίνας Ραπτοδήμου: Το ντρέσινγκ από μέλι που συνοδεύει κάθε σαλάτα δίνει την απόλυτη γλύκα στη νέα χρονιά. #απόλαυσημόνο
DSC_0103

Μελωμένο μυρωδάτο κοτόπουλο με αμύγδαλα
Είναι Κυριακή και κάνει κρύο. Κι αύριο Δευτέρα και παίζει… δουλειά.
Ποια δεν θέλει μία συνταγή για ένα γουελκαμ νέα εβδομάδα;
φίλοι + comfort food = ευτυχία …  τόσο απλά και εγγυημένα!
Σ’ άλλα νέα, γύρω από ένα τραπέζι, οι παρέες ενώνονται, οι γλώσσες λύνονται και οι ψυχές αγκαλιάζονται…
Μέχρι να έρθουν οι καλεσμένοι σου λοιπόν, προλαβαίνεις να ετοιμάσεις ένα κοτοπουλάκι, που θα συζητηθεί.

Χρειάζεσαι…
⦁ 1 στήθος κοτόπουλου κομμένο σε μπουκίτσες
⦁ 1 ποτήρι ζεστό νερό
⦁ Αλάτι
⦁ Πιπέρι
⦁ Δεντρολίβανο
⦁ Ρίγανη
⦁ Κάρυ
⦁ 2 κ.σ. μέλι
⦁ 3 κ. γλ. Μουστάρδα
⦁ 10-15 αμύγδαλα ασπρισμένα και ελαφρώς καβουρδισμένα
( Προαιρετικά, 1 κουταλιά ελαιόλαδο)

Εκτέλεση κι αυτή…
Σε ένα μεγάλο, βαθύ τηγάνι ή σε μια κατσαρόλα, βάζουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου. Τα αφήνουμε να ζεσταθούν αρκετά μέχρι να πάρουν χρώμα από τη μια μεριά οπότε και θα ξεκολλάν εύκολα από τον πάτο. Τα γυρίζουμε από την άλλη πλευρά. Μόλις πάρουν χρώμα κι από εκεί, τα αλατοπιπερώνουμε. Στη συνέχεια, ανακατεύουμε το ζεστό νερό με όλα τα υπόλοιπα υλικά και περιχύνουμε το κοτοπουλάκι. Τέλος, ρίχνουμε τα αμύγδαλα. Σε αυτό το σημείο, αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε και μια κουταλιά ελαιόλαδο. Μόλις δούμε τη σαλτσούλα να «δένει», το φαγητό μας είναι έτοιμο!
Τόσο απλά, τόσο μοσχομυριστά και τόσο γρήγορα!!
Εννοείται πως συνοδεύεται υπέροχα από τρυφερό ρύζι ή χρυσαφένιες τηγανιτές πατάτες…
Στο μεταξύ, μπορούμε να το σερβίρουμε και μόνο του με λίγο φρυγανισμένο ψωμί, κίτρινο τυρί και κρασί.
DSC_0141

Cookies … H σταθερή αξία!
Βρισκόμαστε κάπου στην καρδιά του χειμώνα και το κρύο θέλει ζεστά ροφήματα και μπισκότα.
Σπιτικά μπισκότα. Απ’αυτά που μοσχοβολάνε βούτυρο και βανίλια και λιώνουν γλυκά στο στόμα. Απ’αυτά που φέρνουν στην επιφάνεια αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια και μας κάνουν πάλι παιδιά κατά την παρασκευή τους. Είναι το τέλειο συνοδευτικό για ένα ποτήρι γάλα το πρωί, ένα τσάι το απόγευμα, αλλά και εξαιρετική ιδέα για δώρο σε ένα κάλεσμα της τελευταίας στιγμής μιας και σε 20’ περίπου είναι έτοιμα! Οι συνδυασμοί που μπορούν να γίνουν είναι άπειροι και το δικαίωμα στον αυτοσχεδιασμό αναφαίρετο!
Η βασική συνταγή πηγαίνει κάπως έτσι λοιπόν…

Tα υλικά μου (για 10-12 μπισκότα)
75 γρ. βούτυρο (ή μαργαρίνη με βούτυρο) σε θερμοκρασία δωματίου
80 γρ. ζάχαρη
150 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 αυγό
1 βανίλια
1 κουταλάκι του γλυκού baking powder
Λίγο αλάτι

Και ό,τι και όσο αρέσει από τα παρακάτω (ενδεικτικά) :
Σοκολάτα γάλακτος, λευκή ή μαύρη,
cranberries, σταφίδες,
φουντούκια, καρύδια, αμύγδαλα,
καρύδα, κακάο, κανέλα, κλπ…

Εκτέλεση κι αυτή…
Χτυπάω στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη. Ρίχνω το αυγό και συνεχίζω το ανακάτεμα. Προσθέτω και το αλεύρι, τη βανίλια, το baking powder και το αλάτι και ανακατεύω λίγο ακόμη.
Η ζύμη μου δεν πρέπει να είναι σφιχτή!

Προσθέτω στο μείγμα τα επιπλέον υλικά που επιθυμώ (σοκολάτες, ξηρούς καρπούς, κλπ), φροντίζοντας να πάνε παντού.
Ενδεικτικά, αγαπημένοι συνδυασμοί είναι: σοκολάτα γάλακτος & φουντούκια, κανέλα & καρύδια, καρύδα – λευκή σοκολάτα & cranberries…
Στρώνω αντικολλητικό χαρτί σε ένα ταψί, και με τη βοήθεια κουταλιών, αρχίζω να βάζω κουταλιά- κουταλιά τη ζύμη μου στο ταψί, προσέχοντας η κάθε κουταλιά-μπισκότο να απέχει αρκετά από τη διπλανή, μιας και τα μπισκότα μου θα φουσκώσουν κατά το ψήσιμο!

Ψήσιμο που θα διαρκέσει 10’-12’ περίπου, στο φούρνο, στους 200 βαθμούς (θέλει φλόγα η αγάπη)!

Μόλις ροδίσουν λίγο, τα μπισκότα μου είναι έτοιμα! Ο χρόνος ψησίματος εξαρτάται και από το πόσο τραγανά ή μαλακά τα θέλουμε!
Ναι;

Μία δόση ποτέ δεν είναι αρκετή!! 😉 Προτείνω τουλάχιστον 2 δόσεις! Έτσι κι αλλιώς, τα μπισκότα μπορούν να διατηρηθούν για αρκετές μέρες, αν τα φυλάξουμε σ’ ένα μεταλλικό κουτί!

DSC_0163
Το νου σου

Να φλερτάρεις αυτά που φτιάχνεις, να βρίσκεις πρόθεση να μπεις στην κουζίνα σου αλλιώτικα και μαζί με τα λαχανικά να’ χεις χρόνο μέσα στο 2016 να ξεπλένεις και τη συνείδησή σου!

εις το επανιδείν

χχ

 

 

Γεμιστά, όπως καλοκαίρι στην καρδιά μου!

Σέρνω τα πόδια μου μαζί με το άγχος, απομακρύνω με κάθε τρόπο τα κομμένα φλούδια αγωνίας και μαζί με τις ολόφρεσκες αγωνίες ψάχνω στην κουζίνα μου, στο χώρο που ξεχνιέμαι και ερωτεύομαι, για τα σούπερ αγαπημένα υλικά αισιοδοξίας για να φτιάξω την πιο must γεύση για να επιστρέψει το καλοκαίρι τώρα! Και εκεί που τακτοποιώ χρόνο και χώρο, καθαρίζω το μυαλό μου και περιμένοντας τα πρωτοβρόχια, βγάζω με σιγουριά τις ζουμερές και πληθωρικές ντομάτες από το ψυγείο και καθαρίζω κι αυτές! Θέλω μια ολόκληρη βραδιά  να την περάσω με γεμιστά και φέτα, ταινία και φωτογραφικά άλμπουμ να ξεφυλλίζουν  ονειρεμένες αναμνήσεις με βότσαλα, άμμο και αλάτι. Ναι, κάνει ξεγνοιασιά ήδη (τι σου είναι οι σκέψεις!), και οι ντομάτες σε παράταξη ετοιμάζονται να γίνουν μια παρέα με το ρύζι και το κρεμμύδι. Κι είναι όμως αργά και θα βάλω λίγο κρασί και θα φτιάξω (τελικά) αυτές τις γεμιστές ντομάτες για να τις πάρω μαζί μου αύριο στο γραφείο. Γιατί κρύες τις απολαμβάνω καλύτερα. Και μ’ αρέσει να τις συνδυάζω με γιαούρτι. Και πάντα (σε όποια θερμοκρασία κι ώρα) μου θυμίζουν βρεγμένα καυτά μπαλκόνια και σεζλόνγκ με τσαλακωμένες σελίδες βιβλίου.

Τα υλικά μου (για 4 άτομα)

  • 8 μεγάλες ντομάτες 2 κρεμμύδια (ψιλοκομμένα)
  • 1 ματσάκι μαϊντανός (ψιλοκομμένο)
  • 1 ματσάκι δυόσμος (ψιλοκομμένο)
  • 8 κουταλιές ρύζι
  • ελαιόλαδο
  • αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη

Eκτέλεση κι αυτή…

Πλένω και κόβω το καπάκι από την πάνω πλευρά της ντομάτας. Αφαιρώ με ενθουσιασμό την ψίχα και την πολτοποιώ. Μετά βάζω τις ντομάτες σ’ ένα ταψί να στέκονται με υπομονή, περιμένοντας ένα ανάλογο styling για να δείξουν πιο δυναμικές. Παράλληλα ζεσταίνω ελαφρώς λίγο ελαιόλαδο και σοτάρω τα κρεμμύδια και βάζω στην παρέα και το χυμό ντομάτας. Λίγα λεπτά (2-3) μέχρι να σκεφτώ μια παραλία, μια καλοκαιρινή ταινία, μια αίσθηση από παιχνίδια στην άμμο, αλατοπιπερώνω και τα αφήνω όλα μαζί να σιγοβράσουν, μέχρι να αρχίσει να φουσκώνει το ρύζι. Κι εκεί που η εσάνς από μαμά με παρασύρει σε σκέψεις, αποσύρω το τηγάνι και το μείγμα από τη φωτιά, προσθέτω το μαϊντανό και το δυόσμο και ανακατεύω με τρυφερότητα για να αγκαλιαστούν όλα τα υλικά και να σμίξουν όλες οι αναμνήσεις. Στη συνέχεια βάζω μια κουταλιά ζάχαρη στον πάτο της κάθε ντομάτας και μετά μ’ ένα μεγάλο κουτάλι, προσθέτω τη γέμιση και τοποθετώ τις ντομάτες στο ταψί. Τις σκεπάζω, χρησιμοποιώντας το κομμάτι που αφαίρεσα, και νιώθω ήδη μια χαρά για το ντύσιμο που επέλεξα για τα γεμιστά μου. Και πριν χαρίσω στο φαγητό μου μια συνωμοτική ματιά, δίνω μια έξτρα ενέργεια με λίγο ελαιόλαδο και βάζω το απλούστατο κι υπεραγαπημένο φαγητό μου στο φούρνο και ψήνω στους 180 βαθμούς για 1 ώρα περίπου, μέχρι να έχει μοσχομυρίσει όλο το σπίτι και η γειτονιά μαζί (και να μ’ αυτά και μ’ αυτά γράφω post)!…

Ο σεφ μίλησε:

Δοκίμασε να βάλεις όλα τα υλικά σου ωμά, έτσι ώστε να μη σου φουσκώσει το ρύζι. Πέρασε κι από τον τρίφτη λίγο κολοκύθι και λίγο μελιτζάνα και πρόσθεσέ τα χωρίς δεύτερη σκέψη!

Όρεξη να’ χεις να απολαμβάνεις συνταγές και γεύσεις. Στιγμές και μυρωδιές.
Εγώ απολαμβάνω πάντα τις διορθώσεις του ειδικού (μου), κάνοντας τα δικά μου!
Άντε και καλά μαγειρικά απομνημονεύματα #όρεξη_να’_χεις