Oμελέτα, ατημέλητη κι ανάλαφρη!

Είναι μερικά πρωινά που θέλεις να μείνεις με τις ώρες στον καναπέ και να μην κάνεις το απολύτως τίποτα, φλερτάροντας με απλές ιστορίες. Κι είναι η σημερινή μέρα, μια τέτοια, καθώς είμαι με δέκατα και αδυναμία, και σέρνω με δυσκολία τα πόδια μου προς την κουζίνα, ετοιμάζοντας ένα μικρό, αλλά αξιολάτρευτο δυναμωτικό για να δράσει κάπως η ενέργειά μου.
Ομελέτα η ανάλαφρη και δυναμική. Τέτοια αραδιάζω πάνω από 2 αυγά κι αυτά υποκύπτουν στις σκέψεις, που κάνω γι’ αυτά!…
Ώρα, να φτιάξω ομελέτα με κουάκερ. #αγαπώ

φωτογραφία (1)

φωτογραφία (2)

φωτογραφία (4)

φωτογραφία (5)

φωτογραφία (6)

φωτογραφία (7)

Τα υλικά μου (για ένα άτομο)

  • 1 αυγό ολόκληρο
  • 1 ακόμη ασπράδι
  • ελαιόλαδο (ελάχιστο)
  • 2 κουταλιές της σούπας κουάκερ
  • μία χούφτα τυρί τριμμένο
  • 3 σταγόνες γάλα (κι εννοώ 1 κουταλιά)
  • μια πινελιά πιπέρι
  • βρες την όρεξη

Εκτέλεση κι αυτή…

Απλώνω το λάδι βαριεστημένα στο τηγάνι και ανοίγω το μάτι σε χαμηλή φωτιά. Σ’ ένα βαθύ πιάτο, σπάω τα αυγά, τους μιλάω για δύναμη στην εποχή, ρίχνω στην περιπέτεια της στιγμής και το κουάκερ και όλα αυτά μαζί τα κάνω ένα μείγμα. Μετά προσθέτω το τυρί (προτιμώ κεφαλοτύρι τριμμένο για να είναι λίγο αλμυρό, καθώς δεν βάζω καθόλου αλάτι στην ομελέτα) και κάνω παιχνίδι. Δοκιμάζω τις αντοχές μου και μετράω 1 λεπτό για να τελειοποιήσω τη σύνθεση και προσθέτω και το γάλα για να δώσω στην ομελέτα μου μια πιο βελούδινη αίσθηση. Ανακατεύω ξανά και σκέφτομαι ότι αυτή η εποχή είναι τέλεια για συνδυασμούς διαφορετικών υλικών σε κάθε περίπτωση (ανθρώπων, στιγμών, συναισθημάτων και υλικών στην κουζίνα). Κι εκεί δρα το πιπέρι για να δώσει την ένταση στο λεπτό και ρίχνω το μείγμα στο τηγάνι, που αναζητά εργασία και χαρά.
Αν πιάνουν τα χέρια σου τη γυρνάς στον αέρα την ομελέτα. Αν πάλι δεν το’ χεις, απλώς τη φέρνεις τούμπα με μια σπάτουλα.

Ο σεφ μίλησε:

Για να αποκτήσει πιο ωραίο στυλ και να δείχνει πλούσια και τεράστια η ομελέτα σου, πρόσθεσε στο μείγμα και μια τζούρα σόδα φαγητού.

Και κοίτα σε θέλω τριγύρω, μέχρι να συνηθίζω να ανεβάζω όσα παράξενα κι απλά μαγειρεύω στην κουζίνα μου!

καλή συνέχεια

 

Τυρόπιτα, απλότητα και παιδικότητα!

Aν έχεις παιδί, ή έχεις περάσει ένα ολόκληρο διήμερο μ’ ένα μικρό και απαιτητικό μικρό, που δεν βάζει εύκολα στην καθημερινότητα νέα πιάτα, που στριφογυρνάει σε 3-4 φαγητά και απαιτεί τα ίδια και τα ίδια στη γεύση, πάρε φύλλο Χρυσή Ζύμη, αυτό με τα 2 κομμάτια, που έχουν τη δυνατότητα να αγκαλιαστούν σωστά και φτιάξε την πιο απλή, γρήγορη και πεντανόστιμη τυρόπιτα. Ορκίζομαι ότι θα τη δοκιμάσει! Όσο για σένα, φέρσου σαν παιδί και αντί για θερμίδες, μέτρα απόλαυση!

Στο μεταξύ, κοίτα να παραλείψεις σχόλια μαμάς, γιαγιάς, θείας ή ξαδέλφης από το χωριό, που αν σε δούν ή μάθουν για τη συνταγή χωρίς πολλά (!) θα πουν ότι «η νέα γενιά κάνει πάντα τα δικά της». Γιατί για τις παλιότερες, αν δεν έχει μπόλικα αυγά η τυρόπιτα, ή τόσο λάδι, που να λιγώνεσαι, δεν έχει την ίδια νοστιμιά και χάρη.
Εσύ ωστόσο συνέχισε να ελπίζεις σε μια ξεκάθαρη νέα γεύση, που κρίνεται κυρίως από την επιλογή των τυριών σου, κοίτα να σου δώσει συγχαρητήρια το όποιο μικρό γύρω σου για τη νέα σου συνταγή και όρεξη να’χεις να φτιάχνεις και να δοκιμάζεσαι!

Τα υλικά μου (για ένα μεγάλο ταψί)

  • ελαιόλαδο (ελάχιστο)
  • 400 γρ. (στο περίπου) φέτα
  • 350 γρ. (στο περίπου) ανθότυρο
  • 300 γρ. (στο περίπου) ένταμ
  • 2 κουταλιές γάλα
  • ελάχιστο άνηθο
  • λιγάκι πιπέρι
  • μπόλικο σουσάμι

Εκτέλεση κι αυτή…

Απλώνω λίγο λάδι στο ταψί και βάζω το ένα φύλλο κάτω να ξαποστάσει. Σ’ ένα μπολ (ή σ’ ό,τι βαθύ έχω εύκαιρο κοντά μου) βάζω τα 3 τυριά και τα αναμιγνύω, δοκιμάζω τη συντροφιά τους και πείθω το παιδί που με παρακολουθεί ότι η ομορφιά βρίσκεται στις παρέες. Στη συνέχεια βάζω ένα ματσάκι άνηθο για να προσθέσω λίγο χρώμα ελπίδας και έξτρα εσάνς ξεγνοιασιάς στη στιγμή, ανακατεύω ξανά καλά για να πάνε παντού και προσθέτω την υπέροχα απλή γέμιση στο ταψί, εκεί πάνω από το φύλλο που περιμένει. Και μετά απλώνω πάνω από τη γέμισή μου το δεύτερο φύλλο. Και φτιάχνω τις γωνίες και στρώνω τις άκρες και περιχύνω το  φύλλο με 2 κουταλιές γάλα για να δώσω χρώμα και λάμψη στην τυρόπιτά μου. Και τελειοποιώ εμφάνιση και συνταγή, πασπαλίζοντας  με μπόλικο σουσάμι όλη την επιφάνεια. Μετά κόβω την τυρόπιτα, τη χαράζω, την προετοιμάζω σε κομμάτια και τη βάζω σε προθερμασμένο  φούρνο για περίπου 50 λεπτά. Βέβαια, εξαρτάται κι από το φούρνο. Μόλις ψηθεί, ροδοκοκκινίσει και γίνει τραγανός ο πάτος τη βγάζω και τη σερβίρω. Τη σερβίρω σε παιδικά πιάτα. Και βάζω και μια παιδική ταινία και την απολαμβάνω αγκαλιά με τα αγόρια μου.

Ο σεφ μίλησε:

 

Αν θέλεις να σου δέσουν τέλεια τα τυριά φτιάξε και μια μπεσαμέλ και ανακάτεψέ τη μαζί τους.

Κοίτα να καταχωνιαστεί όποιο κλισέ για όποια συνταγή και να δοκιμάζεις νέες κι απλές γεύσεις!

#όρεξη_να’χεις!