Ξεπερνώντας τον έρωτα με τα κρεατικά

Τα αυγά, ή αβγά (όπως και να τα γράψεις ίδια και αξεπέραστη θα είναι η παιδική γεύση στη μνήμη σου), είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεπεράσεις τον έρωτα με τα κρέατα. Πρόκειται για ένα ονειρεμένο φαγητό, που ιδανικά ταιριάζει με βρεγμένη βεράντα και αλάτι στα μαλλιά. Ποιος λέει όμως ότι δεν είναι το απόλυτο βάλσαμο ΚΑΙ στο κρύο του χειμώνα; Είναι σου λέω, μαγεία στο κρύο και μετά από κρεωφαγία. Δίνει μια μαγική αίσθηση στο στόμα. Μ’ αρέσει πολύ να συνδυάζω τα αυγά με τηγανιτές και ξεμυαλισμένες πατάτες (διαφόρων μεγεθών κι αυτό θα στο εξηγήσω σε κάποιο επόμενο ποστ). Το καλύτερο είναι όμως να συνδυαστεί με μια δροσερή σαλάτα. Μια σαλάτα, που ν΄αναζωογονεί τον ουρανίσκο.

15823409_671798543027530_1675952665569747906_n

Χρειάζεσαι…
⦁ όσα αυγά έχεις ευχαρίστηση
⦁ λάδι + φυτίνη
⦁ Αλάτι
⦁ Πιπέρι

Εκτέλεση κι αυτή…
Σε ένα τηγάνι ζεσταίνεις  ελάχιστο λάδι με λίγη φυτίνη. Τα κάνεις ένα παρεάκι και σπας τα αυγά. Στο σημείο αυτό σπας και τα νεύρα σε αγαπημένους σου γείτονες , που χουν υψηλή χοληστερίνη. Γιατί όλο αυτό, βγάζει ένα εκπληκτικό άρωμα αγάπης, που τσακίζει καρδιές στο πέρασμά του…
Αφού έχεις βάλει παιδική ταινία να παίζει, αφού έχεις στρώσει τραπεζομάντιλο, σκορπάς χαμόγελο ευχαρίστησης, σιγοψήνεις τ’ αυγά, ρίχνεις αλάτι και πιπέρι, αφήνεις για ελάχιστα λεπτά (τόσο, όσο ο κρόκος να αφήνει τα ζουμιά του τριγύρω) και σερβίρεις.

Έξτρα μπόνους: Συνδυάσέ τα με σαλάτα για έξτρα αναζωογονητικές στιγμές

Χρειάζεσαι…
⦁ 1 μαρούλι
⦁ μια χούφτα ρόδι
⦁ 1 μήλο
⦁ καρύδια
⦁ μία κουταλιά γλυκού μέλι ή μαρμελάδα (ή και λίγο απ’ τα δύο)
⦁ ελάχιστη μουστάρδα
⦁ πάρα πολύ λίγο λάδι

Εκτέλεση κι αυτή…
Είναι η 1η μου φορά που πέτυχα σαλάτα έτσι απλά κι αλλιώτικα. Χωρίς βοήθεια κοινού, χωρίς κλικ στο διαδίκτυο και χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι δεν θα είναι ζουμερή κι υπέροχη. Και να ξέρεις ότι όταν δεν υπάρχουν στο ψυγείο/ντουλάπι όλα τα απαραίτητα υλικά, που νομίζεις ότι χρειάζεσαι, είναι βέβαιο ότι η ανάμειξη θα χει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Έτσι κι εγώ δεν είχα ξύδι και βαλσάμικο. Να γιατί, αυτοσχεδίασα. Έβαλα το μέλι να τα λένε με την μαρμελάδα*, πρόσθεσα στην παρέα και ελάχιστη μουστάρδα και πιο λίγο λάδι και ανακάτεψα πολύ (πάρα πολύ). Κι εκεί όπως ήταν αγκαλιασμένα κι ήρεμα το μαρούλι, το ρόδι και τα καρύδια, ήρθε κι έπεσε με ενθουσιασμό και χάρη στην αγκαλιά τους η αυτοσχέδια και φ α ν τ α σ τ ι κ ή dressing.

* H μαρμελάδα όνειρο που χρησιμοποίησα ήταν η Jukeros #Yolo, με δαμάσκηνο κι ανθόνερο.

Το νου σου να δοκιμάζεις τις αντοχές σου και τη φαντασία σου, να αγαπάς την απλότητα, να αφήνεις τη φαντασία σου να σκαρώνει συνταγές και να’ χεις όρεξη να φλερτάρεις αλλιώτικα με όλα τα υλικά σου!
Να ινσταγκραμιστείς με τον ολοκαίνουργιο λογαριασμό μου, για να χουμε να λέμε (και να φτιάχνουμε)

εις το επανιδείν

Γεμιστά, όπως καλοκαίρι στην καρδιά μου!

Σέρνω τα πόδια μου μαζί με το άγχος, απομακρύνω με κάθε τρόπο τα κομμένα φλούδια αγωνίας και μαζί με τις ολόφρεσκες αγωνίες ψάχνω στην κουζίνα μου, στο χώρο που ξεχνιέμαι και ερωτεύομαι, για τα σούπερ αγαπημένα υλικά αισιοδοξίας για να φτιάξω την πιο must γεύση για να επιστρέψει το καλοκαίρι τώρα! Και εκεί που τακτοποιώ χρόνο και χώρο, καθαρίζω το μυαλό μου και περιμένοντας τα πρωτοβρόχια, βγάζω με σιγουριά τις ζουμερές και πληθωρικές ντομάτες από το ψυγείο και καθαρίζω κι αυτές! Θέλω μια ολόκληρη βραδιά  να την περάσω με γεμιστά και φέτα, ταινία και φωτογραφικά άλμπουμ να ξεφυλλίζουν  ονειρεμένες αναμνήσεις με βότσαλα, άμμο και αλάτι. Ναι, κάνει ξεγνοιασιά ήδη (τι σου είναι οι σκέψεις!), και οι ντομάτες σε παράταξη ετοιμάζονται να γίνουν μια παρέα με το ρύζι και το κρεμμύδι. Κι είναι όμως αργά και θα βάλω λίγο κρασί και θα φτιάξω (τελικά) αυτές τις γεμιστές ντομάτες για να τις πάρω μαζί μου αύριο στο γραφείο. Γιατί κρύες τις απολαμβάνω καλύτερα. Και μ’ αρέσει να τις συνδυάζω με γιαούρτι. Και πάντα (σε όποια θερμοκρασία κι ώρα) μου θυμίζουν βρεγμένα καυτά μπαλκόνια και σεζλόνγκ με τσαλακωμένες σελίδες βιβλίου.

Τα υλικά μου (για 4 άτομα)

  • 8 μεγάλες ντομάτες 2 κρεμμύδια (ψιλοκομμένα)
  • 1 ματσάκι μαϊντανός (ψιλοκομμένο)
  • 1 ματσάκι δυόσμος (ψιλοκομμένο)
  • 8 κουταλιές ρύζι
  • ελαιόλαδο
  • αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη

Eκτέλεση κι αυτή…

Πλένω και κόβω το καπάκι από την πάνω πλευρά της ντομάτας. Αφαιρώ με ενθουσιασμό την ψίχα και την πολτοποιώ. Μετά βάζω τις ντομάτες σ’ ένα ταψί να στέκονται με υπομονή, περιμένοντας ένα ανάλογο styling για να δείξουν πιο δυναμικές. Παράλληλα ζεσταίνω ελαφρώς λίγο ελαιόλαδο και σοτάρω τα κρεμμύδια και βάζω στην παρέα και το χυμό ντομάτας. Λίγα λεπτά (2-3) μέχρι να σκεφτώ μια παραλία, μια καλοκαιρινή ταινία, μια αίσθηση από παιχνίδια στην άμμο, αλατοπιπερώνω και τα αφήνω όλα μαζί να σιγοβράσουν, μέχρι να αρχίσει να φουσκώνει το ρύζι. Κι εκεί που η εσάνς από μαμά με παρασύρει σε σκέψεις, αποσύρω το τηγάνι και το μείγμα από τη φωτιά, προσθέτω το μαϊντανό και το δυόσμο και ανακατεύω με τρυφερότητα για να αγκαλιαστούν όλα τα υλικά και να σμίξουν όλες οι αναμνήσεις. Στη συνέχεια βάζω μια κουταλιά ζάχαρη στον πάτο της κάθε ντομάτας και μετά μ’ ένα μεγάλο κουτάλι, προσθέτω τη γέμιση και τοποθετώ τις ντομάτες στο ταψί. Τις σκεπάζω, χρησιμοποιώντας το κομμάτι που αφαίρεσα, και νιώθω ήδη μια χαρά για το ντύσιμο που επέλεξα για τα γεμιστά μου. Και πριν χαρίσω στο φαγητό μου μια συνωμοτική ματιά, δίνω μια έξτρα ενέργεια με λίγο ελαιόλαδο και βάζω το απλούστατο κι υπεραγαπημένο φαγητό μου στο φούρνο και ψήνω στους 180 βαθμούς για 1 ώρα περίπου, μέχρι να έχει μοσχομυρίσει όλο το σπίτι και η γειτονιά μαζί (και να μ’ αυτά και μ’ αυτά γράφω post)!…

Ο σεφ μίλησε:

Δοκίμασε να βάλεις όλα τα υλικά σου ωμά, έτσι ώστε να μη σου φουσκώσει το ρύζι. Πέρασε κι από τον τρίφτη λίγο κολοκύθι και λίγο μελιτζάνα και πρόσθεσέ τα χωρίς δεύτερη σκέψη!

Όρεξη να’ χεις να απολαμβάνεις συνταγές και γεύσεις. Στιγμές και μυρωδιές.
Εγώ απολαμβάνω πάντα τις διορθώσεις του ειδικού (μου), κάνοντας τα δικά μου!
Άντε και καλά μαγειρικά απομνημονεύματα #όρεξη_να’_χεις