Ξεπερνώντας τον έρωτα με τα κρεατικά

Τα αυγά, ή αβγά (όπως και να τα γράψεις ίδια και αξεπέραστη θα είναι η παιδική γεύση στη μνήμη σου), είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεπεράσεις τον έρωτα με τα κρέατα. Πρόκειται για ένα ονειρεμένο φαγητό, που ιδανικά ταιριάζει με βρεγμένη βεράντα και αλάτι στα μαλλιά. Ποιος λέει όμως ότι δεν είναι το απόλυτο βάλσαμο ΚΑΙ στο κρύο του χειμώνα; Είναι σου λέω, μαγεία στο κρύο και μετά από κρεωφαγία. Δίνει μια μαγική αίσθηση στο στόμα. Μ’ αρέσει πολύ να συνδυάζω τα αυγά με τηγανιτές και ξεμυαλισμένες πατάτες (διαφόρων μεγεθών κι αυτό θα στο εξηγήσω σε κάποιο επόμενο ποστ). Το καλύτερο είναι όμως να συνδυαστεί με μια δροσερή σαλάτα. Μια σαλάτα, που ν΄αναζωογονεί τον ουρανίσκο.

15823409_671798543027530_1675952665569747906_n

Χρειάζεσαι…
⦁ όσα αυγά έχεις ευχαρίστηση
⦁ λάδι + φυτίνη
⦁ Αλάτι
⦁ Πιπέρι

Εκτέλεση κι αυτή…
Σε ένα τηγάνι ζεσταίνεις  ελάχιστο λάδι με λίγη φυτίνη. Τα κάνεις ένα παρεάκι και σπας τα αυγά. Στο σημείο αυτό σπας και τα νεύρα σε αγαπημένους σου γείτονες , που χουν υψηλή χοληστερίνη. Γιατί όλο αυτό, βγάζει ένα εκπληκτικό άρωμα αγάπης, που τσακίζει καρδιές στο πέρασμά του…
Αφού έχεις βάλει παιδική ταινία να παίζει, αφού έχεις στρώσει τραπεζομάντιλο, σκορπάς χαμόγελο ευχαρίστησης, σιγοψήνεις τ’ αυγά, ρίχνεις αλάτι και πιπέρι, αφήνεις για ελάχιστα λεπτά (τόσο, όσο ο κρόκος να αφήνει τα ζουμιά του τριγύρω) και σερβίρεις.

Έξτρα μπόνους: Συνδυάσέ τα με σαλάτα για έξτρα αναζωογονητικές στιγμές

Χρειάζεσαι…
⦁ 1 μαρούλι
⦁ μια χούφτα ρόδι
⦁ 1 μήλο
⦁ καρύδια
⦁ μία κουταλιά γλυκού μέλι ή μαρμελάδα (ή και λίγο απ’ τα δύο)
⦁ ελάχιστη μουστάρδα
⦁ πάρα πολύ λίγο λάδι

Εκτέλεση κι αυτή…
Είναι η 1η μου φορά που πέτυχα σαλάτα έτσι απλά κι αλλιώτικα. Χωρίς βοήθεια κοινού, χωρίς κλικ στο διαδίκτυο και χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι δεν θα είναι ζουμερή κι υπέροχη. Και να ξέρεις ότι όταν δεν υπάρχουν στο ψυγείο/ντουλάπι όλα τα απαραίτητα υλικά, που νομίζεις ότι χρειάζεσαι, είναι βέβαιο ότι η ανάμειξη θα χει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Έτσι κι εγώ δεν είχα ξύδι και βαλσάμικο. Να γιατί, αυτοσχεδίασα. Έβαλα το μέλι να τα λένε με την μαρμελάδα*, πρόσθεσα στην παρέα και ελάχιστη μουστάρδα και πιο λίγο λάδι και ανακάτεψα πολύ (πάρα πολύ). Κι εκεί όπως ήταν αγκαλιασμένα κι ήρεμα το μαρούλι, το ρόδι και τα καρύδια, ήρθε κι έπεσε με ενθουσιασμό και χάρη στην αγκαλιά τους η αυτοσχέδια και φ α ν τ α σ τ ι κ ή dressing.

* H μαρμελάδα όνειρο που χρησιμοποίησα ήταν η Jukeros #Yolo, με δαμάσκηνο κι ανθόνερο.

Το νου σου να δοκιμάζεις τις αντοχές σου και τη φαντασία σου, να αγαπάς την απλότητα, να αφήνεις τη φαντασία σου να σκαρώνει συνταγές και να’ χεις όρεξη να φλερτάρεις αλλιώτικα με όλα τα υλικά σου!
Να ινσταγκραμιστείς με τον ολοκαίνουργιο λογαριασμό μου, για να χουμε να λέμε (και να φτιάχνουμε)

εις το επανιδείν

Ωδή στη χαρά να συχνάζεις στην κουζίνα

Η κουζίνα δεν είναι ένα απλό δωμάτιο του σπιτιού, όπου περνάς και φεύγεις. Είναι ΤΟ ΣΤΕΚΙ που συχνάζει το πάθος σου για δημιουργία κι η αγάπη σου για μοιρασιά. Σκέψου πόσα πράγματα συμβαίνουν σ’ αυτή. Πόσα κομμάτια σου αφήνεις πάνω στον πάγκο, περιμένοντας να τα σετάρεις με περίσσια φαντασία.

Προσωπικά, συχνάζω σ’ αυτή καθημερινά, αλλά δεν της αφιερώνομαι πια. Δεν προλαβαίνω να αφήσω ψυχή και δάκρυα μαζί με κομμάτια από κρεμμύδια στο πάτωμα. Απλώς διακόπτω την κανονικότητά της με μικρές κι απλές συνταγές, που αρέσουν στα 10αχρονα αγόρια μου. Φακές, μακαρόνια, αρακάς, κοκκινιστό με πατάτες τηγανητές, γιουβαρλάκια κ. α. τέτοια, που δεν περιέχουν καμία πολυπλοκότητα ή φλερτ, αλλά μόνο συνήθεια.

Στο μεταξύ οι γιορτές ήρθαν και φαίνεται να περνούν βιαστικά με μένα να μπαινοβγαίνω στην κουζίνα με περισσότερο ενθουσιασμό.

Ένας σεφ πέρασε απ’ αυτή κι έφτιαξε μοναδικές σπεσιαλιτέ με υλικά από τον AB Bασιλόπουλο, μια φίλη δανείστηκε στιγμές και συνταγές με μπόλικη αγάπη και δικοί μου παράξενοι συνδυασμοί έγιναν πιάτα για λίγους και καλούς φίλους.

20151222_194541

To μόνο που μπορώ να μοιραστώ μαζί μου ορκίζοντας για τη φίνα αίσθηση όσων δοκίμασα είναι να τεστάρεις το Μιτατοτύρι Κρήτης. Είναι ένα σκληρό τυρί από αιγοπρόβειο γάλα. Έχει πικάντικη γεύση και βουτυράτη υφή. Είναι ένα πολύ πρωτότυπο κι ιδιαίτερο τυρί, που παντρεύει αλλιώς κι αλλιώτικα την κρητική αρχοντιά με την αρωματική πιπεριά. Ταιριάζει πολύ με κόκκινο κρασί ή και μπύρα. Ο μπαμπάς μου πάλι, θα το απολάμβανε με τσικουδιά! #ομορφοχαμός

11224523_501013796772673_610729857341628531_n
Και κάτι ακόμη πριν πας παρακάτω, στις 2 υπέροχες συνταγές της λατρεμένης φίλης μου Κατερίνας Ραπτοδήμου: Το ντρέσινγκ από μέλι που συνοδεύει κάθε σαλάτα δίνει την απόλυτη γλύκα στη νέα χρονιά. #απόλαυσημόνο
DSC_0103

Μελωμένο μυρωδάτο κοτόπουλο με αμύγδαλα
Είναι Κυριακή και κάνει κρύο. Κι αύριο Δευτέρα και παίζει… δουλειά.
Ποια δεν θέλει μία συνταγή για ένα γουελκαμ νέα εβδομάδα;
φίλοι + comfort food = ευτυχία …  τόσο απλά και εγγυημένα!
Σ’ άλλα νέα, γύρω από ένα τραπέζι, οι παρέες ενώνονται, οι γλώσσες λύνονται και οι ψυχές αγκαλιάζονται…
Μέχρι να έρθουν οι καλεσμένοι σου λοιπόν, προλαβαίνεις να ετοιμάσεις ένα κοτοπουλάκι, που θα συζητηθεί.

Χρειάζεσαι…
⦁ 1 στήθος κοτόπουλου κομμένο σε μπουκίτσες
⦁ 1 ποτήρι ζεστό νερό
⦁ Αλάτι
⦁ Πιπέρι
⦁ Δεντρολίβανο
⦁ Ρίγανη
⦁ Κάρυ
⦁ 2 κ.σ. μέλι
⦁ 3 κ. γλ. Μουστάρδα
⦁ 10-15 αμύγδαλα ασπρισμένα και ελαφρώς καβουρδισμένα
( Προαιρετικά, 1 κουταλιά ελαιόλαδο)

Εκτέλεση κι αυτή…
Σε ένα μεγάλο, βαθύ τηγάνι ή σε μια κατσαρόλα, βάζουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου. Τα αφήνουμε να ζεσταθούν αρκετά μέχρι να πάρουν χρώμα από τη μια μεριά οπότε και θα ξεκολλάν εύκολα από τον πάτο. Τα γυρίζουμε από την άλλη πλευρά. Μόλις πάρουν χρώμα κι από εκεί, τα αλατοπιπερώνουμε. Στη συνέχεια, ανακατεύουμε το ζεστό νερό με όλα τα υπόλοιπα υλικά και περιχύνουμε το κοτοπουλάκι. Τέλος, ρίχνουμε τα αμύγδαλα. Σε αυτό το σημείο, αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε και μια κουταλιά ελαιόλαδο. Μόλις δούμε τη σαλτσούλα να «δένει», το φαγητό μας είναι έτοιμο!
Τόσο απλά, τόσο μοσχομυριστά και τόσο γρήγορα!!
Εννοείται πως συνοδεύεται υπέροχα από τρυφερό ρύζι ή χρυσαφένιες τηγανιτές πατάτες…
Στο μεταξύ, μπορούμε να το σερβίρουμε και μόνο του με λίγο φρυγανισμένο ψωμί, κίτρινο τυρί και κρασί.
DSC_0141

Cookies … H σταθερή αξία!
Βρισκόμαστε κάπου στην καρδιά του χειμώνα και το κρύο θέλει ζεστά ροφήματα και μπισκότα.
Σπιτικά μπισκότα. Απ’αυτά που μοσχοβολάνε βούτυρο και βανίλια και λιώνουν γλυκά στο στόμα. Απ’αυτά που φέρνουν στην επιφάνεια αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια και μας κάνουν πάλι παιδιά κατά την παρασκευή τους. Είναι το τέλειο συνοδευτικό για ένα ποτήρι γάλα το πρωί, ένα τσάι το απόγευμα, αλλά και εξαιρετική ιδέα για δώρο σε ένα κάλεσμα της τελευταίας στιγμής μιας και σε 20’ περίπου είναι έτοιμα! Οι συνδυασμοί που μπορούν να γίνουν είναι άπειροι και το δικαίωμα στον αυτοσχεδιασμό αναφαίρετο!
Η βασική συνταγή πηγαίνει κάπως έτσι λοιπόν…

Tα υλικά μου (για 10-12 μπισκότα)
75 γρ. βούτυρο (ή μαργαρίνη με βούτυρο) σε θερμοκρασία δωματίου
80 γρ. ζάχαρη
150 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 αυγό
1 βανίλια
1 κουταλάκι του γλυκού baking powder
Λίγο αλάτι

Και ό,τι και όσο αρέσει από τα παρακάτω (ενδεικτικά) :
Σοκολάτα γάλακτος, λευκή ή μαύρη,
cranberries, σταφίδες,
φουντούκια, καρύδια, αμύγδαλα,
καρύδα, κακάο, κανέλα, κλπ…

Εκτέλεση κι αυτή…
Χτυπάω στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη. Ρίχνω το αυγό και συνεχίζω το ανακάτεμα. Προσθέτω και το αλεύρι, τη βανίλια, το baking powder και το αλάτι και ανακατεύω λίγο ακόμη.
Η ζύμη μου δεν πρέπει να είναι σφιχτή!

Προσθέτω στο μείγμα τα επιπλέον υλικά που επιθυμώ (σοκολάτες, ξηρούς καρπούς, κλπ), φροντίζοντας να πάνε παντού.
Ενδεικτικά, αγαπημένοι συνδυασμοί είναι: σοκολάτα γάλακτος & φουντούκια, κανέλα & καρύδια, καρύδα – λευκή σοκολάτα & cranberries…
Στρώνω αντικολλητικό χαρτί σε ένα ταψί, και με τη βοήθεια κουταλιών, αρχίζω να βάζω κουταλιά- κουταλιά τη ζύμη μου στο ταψί, προσέχοντας η κάθε κουταλιά-μπισκότο να απέχει αρκετά από τη διπλανή, μιας και τα μπισκότα μου θα φουσκώσουν κατά το ψήσιμο!

Ψήσιμο που θα διαρκέσει 10’-12’ περίπου, στο φούρνο, στους 200 βαθμούς (θέλει φλόγα η αγάπη)!

Μόλις ροδίσουν λίγο, τα μπισκότα μου είναι έτοιμα! Ο χρόνος ψησίματος εξαρτάται και από το πόσο τραγανά ή μαλακά τα θέλουμε!
Ναι;

Μία δόση ποτέ δεν είναι αρκετή!! 😉 Προτείνω τουλάχιστον 2 δόσεις! Έτσι κι αλλιώς, τα μπισκότα μπορούν να διατηρηθούν για αρκετές μέρες, αν τα φυλάξουμε σ’ ένα μεταλλικό κουτί!

DSC_0163
Το νου σου

Να φλερτάρεις αυτά που φτιάχνεις, να βρίσκεις πρόθεση να μπεις στην κουζίνα σου αλλιώτικα και μαζί με τα λαχανικά να’ χεις χρόνο μέσα στο 2016 να ξεπλένεις και τη συνείδησή σου!

εις το επανιδείν

χχ

 

 

Για να μη μας στρίψει η βίδα!

Και που λες σ’ άλλα φανταστικά νέα τα δύο (υπέροχα κατά τ’ άλλα) 10χρονα αγόρια μου, δεν ενθουσιάζονται με καμία ευφάνταστη συνταγή. Οπότε καταλήγω ΠΑΝΤΑ να φτιάχνω απλά πράγματα και να τους δίνω φανταστικά ονόματα. Σήμερα Κυριακή με τον ΠAOK να πατάει τον ΠΑΟ (κλαψ) είπα να σερβίρω για βράδυ ένα ανάλαφρο πιάτο. Βίδες για να μη μας στρίψει (λόγω ήττας).
Τ’ αγόρια απόλαυσαν το πιάτο κι εγώ την τρυφεράδα που τους έδωσα χωρίς πολλά…

φωτογραφία 1 (1)
φωτογραφία 2 (1)

φωτογραφία 3 (1)
Απαραίτητες σημειώσεις για να φτιάξεις το πιο απλό και τρυφερό πιάτο για βράδυ (με χασούρα)

  • Οι βίδες βράζονται σε αλατισμένο νερό.
  • Όταν βράσουν με τα γούστα σου τις σουρώνεις και τις περνάς από δροσερό νερό.
  • Στο σημείο αυτό η παραδοσιακή φυτίνη αποκτά ρόλο γητευτή της γεύσης και σιγοακαίει για να αγκαλιάσει στη συνέχεια τις νευρικές κι ατίθασες βίδες.
  • Καλύτερα να μην ανακατέψεις με κουτάλα, αλλά να κάνεις παιχνίδι τραμπάλας με την κατσαρόλα, προκειμένου να αναμιχθεί υπέροχα το βούτυρο.
  • Τέλος, μπαίνει το τυρί (ιδανικό εδώ είναι η γραβιέρα Αμφιλοχίας) και μετά σκεπάζεις το όνειρο με την υπέροχη γλυκιά σάλτσα ντομάτας.
  • Για τη σάλτσα, ζεσταίνεις ελαιόλαδο και τσιγαρίζεις ένα κρεμμύδι με προσοχή να μη σου καεί. Ρίχνεις αλάτι και πιπέρι πάνω στο κρεμμύδι (έτσι για να πάρεις κι εσύ μέρος στην ένταση) και προσθέτεις τη ντομάτα. Ρίχνεις λίγο νερό, λίγο αλάτι ακόμη και 1 κουταλιά σούπας ζάχαρη (γιατί χρειάζεται έξτρα ζεστασιά η βραδιά).
  • Εδώ, σερβίρεις με χαμόγελο. Συνοδεύεις με μια καλή κουβέντα για την ήττα.

υγ: Θα αλλάξω το about σε λίγες μέρες γιατί θέλω να κάνω τα πράγματα να κυλούν πιο απλά. Άλλωστε με ξέρεις. Το βροντοφωνάζω χρόνια τώρα. Η ομορφιά είναι στα απλά. Γιατί να ξεφύγει η κουζίνα μου;

#όρεξηναχεις και το νου σου… το φαγητό θέλει φλέρτ!

 

 

 

Πιπερόπιτα για “καλωσήρθες Σεπτέμβρη”.

Τον αγαπώ το Σεπτέμβρη. Περιέχει νέα ξεκινήματα, λίστες με πρέπει που μπορώ να πετύχω και καλοκαιρινές αναμνήσεις. Έχει μια ενδιαφέρουσα γεύση για όλα όσα θέλω να δοκιμάσω και δείχνει πάντα γενναιόδωρος. Έτσι η προσπάθειά μου, χθες, Κυριακιάτικα, να μπω στην κουζίνα, να αραδιάσω πολλά, αγαπημένα υλικά και να δοκιμάσω να ταράξω την ησυχία της μέρας στέφθηκε με επιτυχία.
Τη στιγμή που τα κουνούπια έστηναν από νωρίς χορό κι η τζαζ μουσική από τις φωνές των αγοριών έδιναν ρυθμό, είπα να τα βάλω μ’ ένα κιλό φέτα, με δύο χούφτες αλεύρι, λίγο νερό, μπόλικο λάδι, λίγο γάλα, πολλές πιπεριές και λίγα κρεμμύδια, προκειμένου να φτιάξω μία πιπερόπιτα με ζωηρό χαρακτήρα.

Τα υλικά μου (για ένα μικρό ταψί)

(για τη ζύμη)
(σε θέλω να κόβει το μάτι και να συνδυάζεις σωστά τις ποσότητες) #lol

* αλεύρι (περίπου μισό κιλό)
* ελαιόλαδο (μια κούπα ελληνικού καφέ)
* νερό (ανάλογα πόσο διψάει η ζύμη, οεο)
* αλάτι (χάιδεμα)
* ζάχαρη (σαν ένα πατ πατ στην πλάτη)

(για τη γέμιση της πίτας)
* 3-4 κρεμμύδια (κομμένα σε στρογγυλές φέτες)
* 4-5 κόκκινες γλυκιές πιπεριές φλωρίνης (κομμένες σε στρογγυλές φέτες)
* 2 αυγά
* φέτα (όση σ’ αρέσει)
* 2 τριμμένα τυριά (2 χούφτες για το αλλιώτικο μπέρδεμα της ερωτικής ιστορίας)
* λίγο γάλα

Εκτέλεση κι αυτή…
Για χάρη της υποδοχής του Σεπτέμβρη η υπομονή και ο αυθορμητισμός μου τα βάζουν με την ελάχιστη τεχνική που διαθέτω για επιτυχία της ζύμης και με τη μαμά μου παύλα γιαγιά του σπιτιού να λογοκρίνει κινήσεις και συνδυασμούς, ζυμώνω με λίγο άγχος και άπειρη όρεξη για νέα σχέδια τα υλικά μου. Δίνω χάδια, γυμνάζω χέρια και λέω και 2 με 3 τρυφερές λέξεις πάνω από το αλεύρι, που θέλει λίγο νερό ακόμη για να γίνει πιο βελούδινο και φίνο. Κι εκεί στην τελειοποίηση, τ’ αφήνω στην άκρη, σκεπασμένο με μια ωραιότατη πετσέτα να ξαποστάσει από τις χιλιάδες σκέψεις μου για να δείξει σε τουλάχιστον 20 λεπτά την αξία του.
Στο μεταξύ, περνάω για λίγο από το τηγάνι κρεμμύδια και πιπεριές κι ύστερα μπλέκω τα υλικά σε φανταστικές περιπέτειες και τα βάζω όλα μαζί, με τυχαία σειρά, σε ένα μπολ για να μιλήσω μαζί τους για ομορφιά στους συνδυασμούς.
Μετά ανοίγω φύλλο με τη μαμά-γιαγιά βοηθό, ή εμένα να βοηθάω κι εκείνη να πετυχαίνει καλύτερα αυτό το πλαφ της ζύμης την ώρα που ξαπλώνει νωχελικά στο τραπέζι.
Σ’ άλλα νέα ο φούρνος (πάνω-κάτω) έχει ζεσταθεί και περιμένει να επιτραπεί η είσοδος της ενθουσιώδης πίτας στο χώρο του, ενώ στρώνονται με κάποια δεξιοτεχνία 3 λεπτά φύλλα σ΄ένα μικρό πυρέξ, απλώνεται η γέμιση και πάμε ξανά άλλα 3 φύλλα από πάνω.
Κάπως έτσι κλείνει η ιστορία, χαράζουμε την επιφάνεια της πίτας σε κομμάτια, αλείφουμε μ’ ελαιόλαδο (κι αυτό έχει συμβεί ανάμεσα σε κάθε φύλο) και τη βάζουμε για ψήσιμο.
Ψήνουμε συνολικά για περίπου 3 τέταρτα, μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια και να ξεκολλήσει από κάτω η πίτα από το ταψί.

#τοφαγητόθέλειφλερτ

φιλί

Eπιστροφή με νέα φιλία και νέες συνταγές

Μετά από μήνες στην κατάψυξη, το cooking diaries, ανανεώνει το ραντεβού με τις παθιασμένες φίλες και τους γλεντζέδες φίλους. #likeντε
Αφού ανάψω κερί και ανοίξω και μία παγωμένη σαμπάνια για να γιορτάσω  την επιστροφή μου στην κουζίνα με νέες γεύσεις και γνώριμες συνταγές (που μοσχομυρίζουν αμήχανη αγάπη), να ρίξω και μία υπόσχεση στο τραπέζι, λίγο πριν το σερβίρισμα… Θα είμαι εδώ κάποιες Κυριακές. Σαν εσάνς ξεγνοιασιάς θα καταγράφω ό,τι δοκίμασα και ξεχώρισα, ό,τι προτείνω κι ό,τι έφτιαξα μόλις.

Στο κυρίως γεύμα τώρα…

Έκλεισα τραπέζι για 4 στο σπίτι μου με αφορμή μια νέα φιλία, ή καλύτερα μια νέα ωραία ιστορία με γυναίκες που σμίγουν από το πουθενά και δένουν έτσι απλά. Δύο ζευγάρια και 2 παιδιά (που γυροφέρνουν στην κουζίνα), λίγα υλικά για ένα γρήγορο μενού (δεν πρόλαβα super market αυτό το ΣΚ) και το στοιχείο της έκπληξης γίνεται το απόλυτο καρύκευμα.

Μετά από μια ξενάγηση στο ψυγείο και στα ράφια, είπα να φτιάξω μία τυρόπιτα με γιαούρτι. Για πρώτη μου φορά. Με τέτοια παράξενα δοκιμάζω και τους νέους ανθρώπους που μπαίνουν στη ζωή μου. Πετώντας στο τραπέζι πρωτότυπους συνδυασμούς συναισθημάτων. Να τώρα που λέω να δοκιμάσω το γιαούρτι με τη φέτα. Νομίζω ότι η σωστή επιλογή ήταν να βάλω στραγγιστό. Ωστόσο ό,τι είχα στο ψυγείο έβαλα. Απλό κεσεδάκι. Εδώ να σημειωθεί ότι η μυρωδιά που έρχεται βιαστικά από την κουζίνα μου, είναι τονωτική. Στη συνέχεια, έφτιαξα λαζάνια με κιμά και μπεσαμέλ(!)  Κι αυτό για πρώτη φορά. Η μπεσαμέλ μπήκε σφίνα στη σκέψη επιδεικνύοντας ενθουσιασμό για να αναδειχθεί η τρυφερότητα της στιγμής.
Μια τηγανιά πατάτες θα προστεθεί στη συνέχεια για να υποδεχθούμε το καλοκαιρινό αεράκι και να φέρουμε στη παρέα θέμα για βράδια με αλάτι κι άμμο. Και τέλος, θα παραγγείλουμε και σουβλάκια, γιατί κάτι γνώριμο το θέλω στην ιστορία. #γέλια

Τα υλικά μου (για 4 και κάτι άτομα)

(για τη γέμιση στα λαζάνια)

* μισό κιλό κιμά
* ελαιόλαδο
* κρεμμύδι
* καρότο
* σάλτσα ντομάτας σε κονσέρβα
* αλάτι
* πιπέρι
* μπύρα

Εκτέλεση κι αυτή…

Η τυρόπιτα έχει σταθεί υπομονετικά στη γωνία της, πριν δείξει τι πραγματικά μπορεί να κάνει σε μια βραδιά με νέα συναισθήματα να πέφτουν στο τραπέζι. Ώρα να ετοιμαστεί η γέμιση για τα λαζάνια…
Σε μια φαρδιά και ρηχή κατσαρόλα ζεσταίνω το ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά και σοτάρω το κρεμμύδι, τα καρότα και τον κιμά, για 5 – 6 λεπτά, ανακατεύοντας, μέχρι να αλλάξει χρώμα ο κιμάς και να βραδιάσει λίγο. Προσθέτω τα φρέσκα κρεμμυδάκια, μαγειρεύω για άλλα 5 λεπτά, ανακατεύοντας καλά και προσθέτω τη Σάλτσα Μεσογειακή Knorr, τη ρίγανη, την κανέλα, αλάτι και πιπέρι. Μαγειρεύω για άλλα 5 – 6 λεπτά, μέχρι να σωθούν τα πολλά υγρά και αποσύρω από τη φωτιά, τη στιγμή που χτυπούσε το κουδούνι.

Για την κρέμα: Σε μια μέτρια κατσαρόλα ζεσταίνω το ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά και ρίχνω πασπαλιστά το κορν φλάουρ, ανακατεύοντας καλά με το σύρμα, μέχρι το αλεύρι να ροδίσει και να σκορπίσει το άρωμά του. Προσθέτω το ζεστό γάλα και το Ζωμό Knorr Σπιτικός Λαχανικών ή Βοδινού, ανακατεύοντας αυθόρμητα, αλλά ασταμάτητα, μέχρι να διαλυθούν τυχόν κόμποι. Μαγειρεύω την κρέμα για λίγα λεπτά σε χαμηλή φωτιά, μέχρι να πήξει ελαφρώς  και αποσύρω από τη φωτιά. Ρίχνω αλάτι, πιπέρι και την τριμμένη γραβιέρα και ανακατεύω καλά.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά σε λίγα λεπτά το σπίτι μυρίζει καλή παρέα, που συνοδεύονται με γέλια.

την αγάπη μου

 

 

Η μαγειρίτσα της γιαγιάς είναι “αλήτισσα”… #έκτακτο επεισόδιο στην κουζίνα

Θα ήθελα να είμαι από εκείνες τις φίλες που μπορούν να σου μιλήσουν με κέφι, ενθουσιασμό και τσαχπινιά για τη μαγειρίτσα και όλα αυτά τα έντερα που πλένονται με τις ώρες, καθαρίζονται, ζεματίζονται και γεύονται με πάθος. Θέλω όμως να είμαι ειλικρινής μαζί σου, γιατί μια σχέση εμπιστοσύνης μ’ αυτά και μ’ αυτά  την έχουμε δημιουργήσει, οπότε με το χέρι στα αρνίσια παιδάκια (που κατά τ’ άλλα λατρεύω) και έχω μαρινάρει από σήμερα για αύριο (εδώ θα είμαστε πάλι), θέλω να σου εξομολογηθώ την άρνησή μου να κάνω παρέα με τη μαγειρίτσα. Όσο και να μου τη συστήνει χρόνια και χρόνια η μαμά μου, όσο και να την υποστήριζε ο γοητευτικός μπαμπάς μου (θυμάμαι ακόμη και σήμερα ότι ρουφούσε με δέος τη σούπα για να ζηλέψω), όσο και να ορκίζεται σ’ αυτή ο άντρας μου (το απαιτητικό μου αγόρι), εγώ αμετανόητη. “Δεν μου πάει”, σας λέω! Είναι κάπως “αλήτισσα” (καταλήγω φέτος) με την έννοια, του παράξενα ντυμένη, συν το ότι το άρωμά της μου τα χαλάει. Και ξέρεις η μυρωδιά για την επαφή είναι σπουδαία ιστορία… #έχωταθέματάμουντε

υγ: Ωστόσο και φέτος θα της κάνω χώρο στο Πασχαλινό τραπέζι, θα την κουτσομπολεύω με τα 9χρονα αγόρια μου (αναζητώντας συμμάχους) και θα τη σερβίρω σε μια καλή παρέα, σαν ένα παράξενο κορίτσι, που έχει το στυλ του, που μπορεί να μην ταιριάζει σε όλους, αλλά έχει ενδιαφέρον ο χαρακτήρας της. Στο κάτω κάτω έχω τόσα να της προσάψω (κάθε λογής ιστορίες με κλάμα και γέλια), που αρκεί για να σταθεί επάξια απέναντί μου και να ηγηθεί της βραδιάς.

Τα υλικά της γιαγιάς (για 2 με 4 άτομα) 

* 1 κιλό αρνίσια συκωταριά (όχι με το βάρος, αλλά με το μάτι…)
* 1 ματσάκι κρεμμυδάκια φρέσκα (6 με 7 λέει το ρεπορτάζ από κάποια απόσταση)
* 1 μαρούλι, καθαρισμένο και ψιλοκομμένο
* 1 ματσάκι άνηθος, ψιλοκομμένος
* αλάτι
* πιπέρι
* λεμόνι
* κρέμα γάλακτος (αντί για αυγολέμονο) #ναταλέμεκιόλαμεταξύμας

φωτογραφία (1)

φωτογραφία (2)

φωτογραφία (3)

Εκτέλεση κι αυτή…

Παρατηρώ τη μαμά μου (ακα γιαγιά μας) να μπαίνει στην κουζίνα, να σηκώνει μανίκια από την πλεκτή μπεζ ζακέτα της και να πλένει με τις ώρες(!) τα  αντεράκια, τη συκωταριά και τα πνευμόνια.  Να κι οι γκριμάτσες μου, να κι οι ρυτίδες να κάνουν εμφάνιση, να κι εκείνη με την λάμψη στο βλέμμα που μπορεί να το χαίρεται! #omg
Μετά ο χρόνος τρέχει, η κατσαρόλα με νερό μπαίνει στο μάτι, τα εντόσθια κόβονται μ’ ένα τεράστιο πορτοκαλί ψαλίδι (που της το χάρισα πια) και τα πάντα μπαίνουν σε μπολ. Και τσουπ! Φωτογραφίζω κι εξαφανίζομαι από την κουζίνα ΜΟΥ!
Κι από κάποια απόσταση μαθαίνω ότι τα μαρούλια και τα κρεμμύδια χρειάζονται για ένα λεπτό μπάνιο σε βραστό νερό και μετά βουρ για τσιγάρισμα όλα τα υλικά μαζί (αγκαλιές και επαφές άλλου τύπου) και είναι η στιγμή που το άρωμα ζαλίζει τις αναμνήσεις μου και βάζω μουσική για να μοιραστώ την εμπειρία.

Ένα πιάτο έτοιμο μαγειρίτσα θα το ποστάρω μόλις κατέβει από το μάτι, εδώ!

Στο μεταξύ, στέλνω ευχές για Καλή Ανάσταση κι #όρεξηναχεις να τα βάζεις με υλικά και γεύσεις!

την αγάπη μου

 

Ο αισθησιασμός του γαλακτομπούρεκου

Το γαλακτομπούρεκο είναι από τα γλυκά, που το βλέπεις και σου τρέχουν τα σάλια. Ο μπαμπάς μου το αγαπούσε. Η μαμά μου δεν το πέτυχε ποτέ της. Κι εκείνος αγόραζε πάντα από έξω. Εγώ τον παρατηρούσα να το απολαμβάνει κι αναρωτιόμουν τι του βρίσκει. Μου έτρεχαν τα σάλια, αλλά δεν αγαπούσα τις κρέμες.
Αλλά αυτά κάποτε. Τώρα είναι απλώς το απόλυτο γλυκό μου! Είναι σιροπιαστό. Είναι σέξι. Είναι χυμώδες. Είναι πληθωρικό. Είναι τόσο αισθησιακό. Είναι το γλυκό του εραστή, της ερωμένης, της φίλης, του φίλου και του παιδιού, κι είναι για σένα, που έχεις μια παραπάνω σκέψη για το φλερτ. Αυτό.
Κι επειδή μόλις, που βρήκα το καλύτερο στο είδος του, είπα να το μοιραστώ μαζί σου.
Γαλακτοποιήματα! #στέκιαλλιώςκιαλλιώτικο

cook6

co

c

cook1

cook3

cook4
cook7

photo7ljb

photory

p[hotoyi

cook8

Like σου λέωωω!

υστερόγραφο: Για την ιστορία η συνταγή μετράει χρόνια, ενώ η βιτρίνα και όλο το πρότζεκτ ότι παρακολουθείς το πως φτιάχνεται και τελειοποιείται μια τέτοια σχέση (με κρέμα και μέλι) είναι τόσο ενδιαφέρουσα, όσο και η γεύση, που σου αφήνει στο στόμα!
#αγάπησα

 

Tο κρέας φλερτάρει με τα δαμάσκηνα

Στις διακοπές, όπου και ξεχνάω τελείως το χρόνο, εκεί πάνω στην απόλαυση της ελεύθερης ώρας, στην κουζίνα και στα αρώματά της, δεν προλαβαίνω να μιλήσω για στιγμές και διαδρομές με λαχανικά, κρέας και σάλτσες! Εκτελώ με σιγουριά κι αυτοπεποίθηση κάτι αγαπημένες vintage συνταγές και πιάνω τον εαυτό μου να τεμπελιάζει σε καναπέ, προκειμένου να γευτεί πρωτόγνωρα συναισθήματα ξεγνοιασιάς.

Το κρέας με δαμάσκηνα, για παράδειγμα, προδιαθέτει εποχή με άπειρη βαρεμάρα στο σπίτι ή κι άπειρη χαρά τριγύρω και μοιάζει σαν τρυφερό χάδι σε λαιμό παραπονιάρη άντρα, δίνοντας  ελπίδα να τονωθεί η σχέση, όπως τονώνεται κι η γεύση με το πολυτάλαντο ανοιχτόχρωμο κρεμμύδι να σμίγει τόσο ωραία με το σκουρόχρωμο και σέξι δαμάσκηνο. Κι είναι αυτή η απίθανη λεπτή γεύση αγάπης, που δίνει σ’ αυτό το φαγητό μια υποψία αλλιώτικου κι ασυνήθιστου φλερτ, που θέλεις δεν θέλεις δοκιμάζεις ξανά και με ήλιο, βροχή και χιόνια, αέρα, σύννεφα, κρύο ή και ζέστη!

o2

Τα υλικά μου (για 4-6 άτομα)

* 2 κιλά μοσχαρίσιο κρέας (αγαπώ το ποντίκι)
* ελαιόλαδο (μπόλικο)
* αλάτι
* πιπέρι
* 2-3 κρεμμύδια (μεγάλα)
* ντομάτα (με προτίμηση στο pummaro)
* 1 κουταλιά της σούπας πελτέ
* δαμάσκηνα (όσα θέλεις)
* ελάχιστο κονιάκ

Εκτέλεση κι αυτή…
Βάζω το λάδι, σε περίοπτη θέση, στον πάτο της χύτρας και περήφανο αυτό περιμένει τη σύνδεση με το κρεμμύδι. Κι εκεί στον υπέροχο θόρυβο του καψίματος, βάζω και το κρέας. Και μετά σβήνω με την αγάπη μου (γι’ αυτό το φαγητό) και ρίχνω σιγά σιγά την κόκκινη σάλτσα  και μία κουταλιά πελτέ, σαν έξτρα επιθυμία στον έρωτα (που δημιουργείται). Χαμηλώνω φωτιά και αφήνω τη σχέση και το φαγητό να δέσει.  Στο μεταξύ έχω βάλει τα δαμάσκηνα στο κονιάκ, δίνοντας 2 ώρες στην παρέα να γίνει ένα! Κι εκεί που το κρέας τσιμπιέται και του δίνω 3 με 5 λεπτά για να γίνει το καλύτερο στο είδος του, αφαιρώ (στραγγίζω) τα δαμάσκηνα από το κονιάκ και τα ρίχνω στην αγκαλιά του κρέατος. Και περιμένω αντιδράσεις!…

#μαγικήσχέση

Ο σεφ μίλησε:

Το χοιρινό πάει ακόμη καλύτερα με τα δαμάσκηνα! Επίσης, δοκίμασε την επόμενη φορά να δεις τι σχέση θα δημιουργηθεί αν σβήσεις το φαγητό σου με λίγη μπύρα. Κι αντί για πελτέ προτείνω κέτσαπ.

pilo1

 

Σου είπα ότι όλο αυτό συνδυάζεται τέλεια με πατάτες τηγανητές;

καλά μαγειρέματα

Oμελέτα, ατημέλητη κι ανάλαφρη!

Είναι μερικά πρωινά που θέλεις να μείνεις με τις ώρες στον καναπέ και να μην κάνεις το απολύτως τίποτα, φλερτάροντας με απλές ιστορίες. Κι είναι η σημερινή μέρα, μια τέτοια, καθώς είμαι με δέκατα και αδυναμία, και σέρνω με δυσκολία τα πόδια μου προς την κουζίνα, ετοιμάζοντας ένα μικρό, αλλά αξιολάτρευτο δυναμωτικό για να δράσει κάπως η ενέργειά μου.
Ομελέτα η ανάλαφρη και δυναμική. Τέτοια αραδιάζω πάνω από 2 αυγά κι αυτά υποκύπτουν στις σκέψεις, που κάνω γι’ αυτά!…
Ώρα, να φτιάξω ομελέτα με κουάκερ. #αγαπώ

φωτογραφία (1)

φωτογραφία (2)

φωτογραφία (4)

φωτογραφία (5)

φωτογραφία (6)

φωτογραφία (7)

Τα υλικά μου (για ένα άτομο)

  • 1 αυγό ολόκληρο
  • 1 ακόμη ασπράδι
  • ελαιόλαδο (ελάχιστο)
  • 2 κουταλιές της σούπας κουάκερ
  • μία χούφτα τυρί τριμμένο
  • 3 σταγόνες γάλα (κι εννοώ 1 κουταλιά)
  • μια πινελιά πιπέρι
  • βρες την όρεξη

Εκτέλεση κι αυτή…

Απλώνω το λάδι βαριεστημένα στο τηγάνι και ανοίγω το μάτι σε χαμηλή φωτιά. Σ’ ένα βαθύ πιάτο, σπάω τα αυγά, τους μιλάω για δύναμη στην εποχή, ρίχνω στην περιπέτεια της στιγμής και το κουάκερ και όλα αυτά μαζί τα κάνω ένα μείγμα. Μετά προσθέτω το τυρί (προτιμώ κεφαλοτύρι τριμμένο για να είναι λίγο αλμυρό, καθώς δεν βάζω καθόλου αλάτι στην ομελέτα) και κάνω παιχνίδι. Δοκιμάζω τις αντοχές μου και μετράω 1 λεπτό για να τελειοποιήσω τη σύνθεση και προσθέτω και το γάλα για να δώσω στην ομελέτα μου μια πιο βελούδινη αίσθηση. Ανακατεύω ξανά και σκέφτομαι ότι αυτή η εποχή είναι τέλεια για συνδυασμούς διαφορετικών υλικών σε κάθε περίπτωση (ανθρώπων, στιγμών, συναισθημάτων και υλικών στην κουζίνα). Κι εκεί δρα το πιπέρι για να δώσει την ένταση στο λεπτό και ρίχνω το μείγμα στο τηγάνι, που αναζητά εργασία και χαρά.
Αν πιάνουν τα χέρια σου τη γυρνάς στον αέρα την ομελέτα. Αν πάλι δεν το’ χεις, απλώς τη φέρνεις τούμπα με μια σπάτουλα.

Ο σεφ μίλησε:

Για να αποκτήσει πιο ωραίο στυλ και να δείχνει πλούσια και τεράστια η ομελέτα σου, πρόσθεσε στο μείγμα και μια τζούρα σόδα φαγητού.

Και κοίτα σε θέλω τριγύρω, μέχρι να συνηθίζω να ανεβάζω όσα παράξενα κι απλά μαγειρεύω στην κουζίνα μου!

καλή συνέχεια

 

Mηλόπιτα, η αγαπησιάρα! #your_recipe_3

Η Κλαίρη θέλει να αγαπήσουμε τα μήλα

Ξέρει από οικονομικά.  Έχει αντοχές. Έχει υπέροχες κόρες. Κι έχει όρεξη να αναμιγνύει αγάπη με μεράκι. Στη δόση με την παιδικότητα τα χαλάει. Βάζει πάντα περισσότερο και της βγαίνει τρυφερό το αποτέλεσμα. Η μηλόπιτά της είναι εγγύηση. Τη δοκίμασα!

είπα να προσθέσω μια φωτογραφία της για να δράσεις πιο άμεσα!...

Ζήλεψα και είπα να μοιραστώ τ’ αγαπημένο μου γλυκό. Το φτιάχνω από παιδί και το λατρεύω. Είναι η καλύτερη μηλόπιτα που έχω φάει (χωρίς υπερβολές). Απλή και εύκολη, δε μένει δεύτερη μέρα (ορκίζομαι).

ΥΛΙΚΑ
-1-2 μήλα καθαρισμένα και κομμένα ή σε φέτες ή σε ροδέλες
-2 κούπες ζάχαρη (μπορείς να βάλεις και λιγότερη
-1 κούπα φαρινάπ (αυτό το υπέροχο αλεύρι που φουσκώνει μόνο του)
-4 αυγά
-1 βιτάμ
-και μπόλικη κανέλα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Κόβουμε κομμάτια το βιτάμ στο ταψί και το βάζουμε στο φούρνο να λιώσει (ή σχεδόν).
Από πάνω πασπαλίζουμε σε όλο το ταψί την μία κούπα ζάχαρη (είπαμε μπορείς να βάλεις και λιγότερη).
Πασπαλίζουμε με όση κανέλα θέλουμε και στρώνουμε τα μήλα με όποιο τρόπο μας αρέσει.
Στο μίξερ χωρίζουμε ασπράδια από κρόκους και χτυπάμε τα ασπράδια μαρέγκα. Μετά χτυπάμε τη 1 κούπα ζάχαρη (ή λιγότερη) με τους κρόκους μέχρι να ενωθούν καλά.
Στη συνέχεια, προσθέτουμε τη μαρέγκα με το αλεύρι εναλλάξ.
Έτοιμη και η ζύμη μας και τη ρίχνουμε πάνω από τα μήλα.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45-60 λεπτά.
Μόλις ψηθεί καλά, τη βγάζουμε περιμένουμε να κρυώσει 10 λεπτά και μετά την τουμπάρουμε σε πιατέλα.
Έχω και Tip: Μπορούμε να μη χωρίσουμε τα αυγά  αλλά να τα χτυπήσουμε όλα μαζί για πιο γρήγορα. Εμένα το ίδιο μου κάνει. Είναι και πάλι πεντανόστιμη.

υστερόγραφο του cookingdiaries: Συνδυάζεται με γυναικοπαρέα, τεράστια φλιτζάνια τσαϊ και θέμα συζήτησης το επόμενο γλυκό!

#όρεξη_να’χεις!